✖,,, 'SHINee Fiction' ,,,✖

[SF] Sweet (ก็ได้วะ) :: Heechul x Onew
By สองสาวเล่าเรื่อง~*


คำเตือน : ไรท์เตอร์จะไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
หากอ่านจบแล้วเกิดอาการอยากขุดหลุมฝังตัวเอง

“งั้นมาเป็นแฟนชั้นมั้ยล่ะอนยู”


ยังจำประโยคช็อคโลกกันได้ไหมครับ
นั้นแระครับ ประโยคนั้น มันทำให้ผม...


.
.
.
*
"อนยู หิวน้ำอะ" เสียงหวานๆ เย็นๆ ลอยมา

"กินน้ำอะไรดีล่ะ น้ำแดง น้ำเขียว หรือจะกินแปปซี่" พยายามนำเสนอเต็มที่

"น้ำแดง เพิ่งกินไปเมื่อวาน น้ำเขียวไม่เอาอะ ไม่ชอบสีมัน แปปซี่กินแล้วอ้วน"

"แล้วจะเอาน้ำอะไร"

"ทำไมต้องขึ้นเสียงล่ะ ขอเวลาคิดก่อนสิ"

"หรือจะเอาโอเลี้ยง ชาดำเย็น หรือนมเย็น"

"โอเลี้ยง กะชาดำเย็น สีมันไม่สวยอะ นมเย็นของน้องคุณเขา"
สีไม่สวยก็ไม่กินเว้ยเห้ยคนเรา

"ถ้าคิดออกแล้ว โทรบอกล่ะกัน"

"งั้น เอาน้ำเขียว"

"ก็แค่เนี่ย... รอแปปนะ"


เหตูการณ์เบสิกๆ ครับ เวลาที่ผมกับพี่ฮีชอลคุยกัน

ครับได้ยินถูกต้องแล้วครับ พี่ฮีชอล พี่ที่เอ่ยประโยคนั้นออกมา
หลังจากที่พวกผมแอบส่องมินโฮกับพี่ทงเฮแอบสวีทกัน

อ๊ะๆ อย่ามาหาว่าผมเป็นคนใจง่ายนะครับ
อยากรู้เหตุการณ์ต่อจากประโยคนั้นกันไหม
ไม่อยากรู้หรอ แต่ผมอยากเล่าอะ (อ้าว พูดเองเออเองนะเนี่ย)


.
.

"งั้นมาเป็นแฟนชั้นมั้ยล่ะอนยู"

"พี่อย่ามาพูดเล่นๆ นะ" อนยูพูดขึ้นหลังจากที่พวกผม รับฟังประโยคนั้นกันเสร็จแล้ว

"ใครจะมาพูดเล่นกันของแบบนี้ นายไม่กล้าละสิ อนยู หรือว่านายกลัว" มันเป็นประโยคบอกรัก ชวนมาคบเป็นแฟนกันใช่ไหมเนี่ย

"ใครว่าผมไม่กล้า ผมไม่เคยกลัวด้วย" ตอบอย่างมาดมั่น

"กล้าจริงอะ ไม่กลัวจริงหร๊อ... ถ้างั้น ตกลงเป็นแฟนกันป่ะล่ะ"

"ได้ ไม่เคยกลัวอะ ขอบอก"

สาบานว่านี่คือการขอเป็นแฟนกัน!!!~

นั่นแหละครับ หลังจากวันนั้น

ทุกเช้าผมก็จะไปรับพี่ฮีชอลทุกเช้า เพราะพี่ฮีชอลขี้เซ้า และขี้เกียจตื่นเช้า
ทำให้ผมต้องเป็นคนไปรับ

กลางวัน เราก็จะมานั่งกินข้าวกลางวันกัน ตอนนี้ทั้งมหาลัยรู้แล้วครับว่า
ผมกับพี่ฮีชอลเป็นคู่รัก คู่ใหม่ล่าสุดที่น่าจับตามองที่สุด

ตอนเย็นพี่ฮีชอล จะมาส่งผมที่หน้าบ้าน เพราะเป็นห่วง...
ห่วงว่าผมจะไปทำร้ายคนอื่นๆ น่ะครับ =_=
แต่ผมเริ่มเป็นห่วงหมา แมว แถวๆ ซอยบ้านผมมากกว่า


ผมเล่าให้ฟังหรือยังว่าพี่ฮีชอลของผม (เป็นของผมไปก่อนนะ) เป็นรุ่นพี่ ปีสี่ที่...
สวย งาม สง่า เป็น นางพญาหงษ์เหิญ(?)
สวยจนสาวๆ อิจฉา หล่อเท่จนหนุ่มๆ หลง(?)

และแน่นอน ทั้งชาย ทั้งหญิง ทั่วมหาลัยต้องการจะจับจอง
หรือเป็นเจ้าของทั้งนั้น (เป็นคนหรือของ?)


ทุกอย่างดีเลิศหมด แต่พี่ฮีชอลไม่เคยคบใครเป็นแฟนแบบเป็นตัวเป็นตน
เขาว่าพี่ฮีชอลเป็นคนที่.....

อารมณ์ร้าย ปากร้าย ขี้วีน ขี้งอน ขี้อ้อน ขี้ใจน้อย ขี้ตืด

ขี้งก และอีกหลายขี้... (เริ่มเหม็น)


ผมได้ยินกิตติศัพท์มาแบบนี้นะ ผมเปล่า นินทานะ (หรอ?)


ผมก็ว่าพี่เขาไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอกนะ (มั้งอะ)
ของแบบนี้ก็ต้องเรียนรู้กันไป ใช่ไหมครับ ^^


ผมก็อดแปลกใจไม่ได้จริงๆ ว่าทำไม พี่เขาถึงมาขอผมเป็นแฟน
หรือเพราะ... ผมหล่อ (กล้าคิด)

ผมอยากรู้นะ แต่ไม่กล้าถาม - -"


ผมเริ่มกลัวว่า ถ้าพี่เขาบอกว่า เขาแค่ล้อเล่น คบผมแก้เซง
หรือเห็นมันเรื่องสนุก ผมคงทำใจไม่ได้ T_T

จริงๆ แล้วผมแอบปลื้มพี่ฮีชอลนะ พี่เขาทั้งเก่ง ทั้งสวย

ที่ผมพล่ามๆ มาเนี่ย ไม่มีอะไรหรอกครับ เล่าให้ฟัง ^^
ระหว่างทางทีมผมไปซื้อน้ำเขียว

"อ๊ะ" ผมยื่นน้ำเขียวให้คนหน้าสวย

"เย็นนี้ไปซื้อเสื้อกันนะ" มันเหมือนประโยคคำถาม
แต่น้ำเสียงมันบอกว่าเป็นประโยคคำสั่งมากกว่า -*-

.



.
.


*
ผมกับพี่ฮีชอลเดินเข้ามาในศูนย์การค้าชื่อดังใจกลางกรุงโซล
เราเดินจูงมือกันด้วย

ผมเขินมากเลยอะ >////<
ทำไมผมถึงเขินล่ะ - - ผมเป็นเมะ คนเป็นเมะต้องไม่เขินสิ

ท่าทางพี่ฮีชอล ชิวมากเลยครับ เดินดูนั่นนี่ไปเรื่อย
แล้วเราก็มาถึงร้านเสื้อที่เป็นเป้าหมาย
พนักงาน โค้งต้อนรับและคุยกะพี่ฮีชอล อย่างสนิทสนม
พี่ฮีชอลคงจะมาร้านนี้บ่อยแน่ๆ เลย

"เสื้อตัวสีแดงสวยไหม" พี่ฮีชอลหยิบเสื้อสีแดงมาถามผม

"หรือสีเขียวนี้ดี" ยังไม่ทันจะตอบก็มีประโยคต่อมาสะแล้ว
ว่าแล้วก็หยิบเสื้อทาบลำตัวสลับไปมากัน ระหว่างแดงกับเขียว

"สีเขียวดีกว่า" ผมชอบสีเขียวอะ

"สีเขียวหรอ..." ทำท่าคิดนานมาก

"แต่สีแดงก็สวยนะ" นั่นไง..

"งั้นก็เอาสองตัวเลยล่ะกัน" ตัดสินใจไม่ได้สักทีก็เอามันทั้งสองตัวเลยละกัน

แต่... มันเงินผมนี่หว่า

"สองตัวเลยหรอ แต่ลายมันเหมือนกันนะ เปลื้องด้วย... เอาสีแดงละกัน"

"..." แล้วจะถามเพื่อ?



ความเป็นอาร์ทตัวแม่ของพี่ฮีชอลยังไม่จบ
ยังคงมีมาเรื่อยๆ ให้ผมได้ดีใจ (?)


"อนยู นายว่า ชั้นอ้วนปะ"

"ก็ไม่นะ" เหล่มองนิดหนึ่ง

"เอาจริงๆ เอาดีดี รับรองไม่โกรธ"

"ไม่นิ ออกจะผอมไปสะด้วย"

"อนยูอะ ไม่ต้องมาแกล้งชมกันเลย เอาดีดี จริงๆ รับรองไม่โกรธ"

"เอาจริงๆ เลยนะ" มันไม่ค่อยน่าเชื่อเท่าไรจริงๆ นะ

"ว่ามาๆ ไม่โกรธๆ" ทำตาวิ้งวับๆ ใส่

"ก็อ้วนขึ้นนะ ก็บอกว่าอย่ากินจุกจิก ตอนดึกไม่เชื่อผม"

"อ๋อ ใช่ซี่" ลากเสียงสูงปรี๊ด แล้วก็สะบัดหน้าเดินจากไป

ไหนว่าพูดความจริงไม่ จะไม่โกรธ ไม่โกรธจริงๆ นะนั่น
เหตุการณ์นี้ พี่ฮีชอล ไม่คุยกะผมไป 2 วัน - -"

.

.
.
*
"กินอะไรกันดี"

"อะไรก็ได้ ง่ายๆ ไม่เรื่องมากอยู่แล้ว"

"ราดหน้าไหม?"

"ไม่อะ แป้งเยอะ"

"ก๋วยเตี๋ยวไหม"

"ไม่อยากกินพวกเส้นๆ อะ"

"งั้น พิซซ่าไหม"

"แป้งเยอะอีก"

"ซิลเล่อปะล่ะ ถูกสุด" ???

"กลัวกินไม่หมดอะ" ไม่เคยเห็นกินอะไรเหลือเลยเหอะ

"KFC"

"ไก่ทอดแป้งเยอะ เด้วอ้วน" เน้นหนักที่คำหลังมากครับ เหมือนตอกย้ำ เหตุการณ์ก่อนหน้านี้

"ชาบูไหม เป็นน้ำๆ ไม่มีเส้น ไม่มีแป้ง"

"ขี้เกียจรอ คนเยอะอะ" พี่ฮีชอลเป็นคนมีเหตุมีผลเสมอ

"ฟูจิ"

"แอบแพงอะ" น่าน เหตุผลมีเยอะ

"MK ปะล่ะ สุกี้ ผักๆ ไม่อ้วนแน่นอน" (เกาหลีมี?)

"ก็น่าสนนะ แต่ไม่อยากกินอะ"

"งั้นจะกินอะไร"

"กิน Zen ละกัน ป่ะ" เริ่ด!!~ ขอบคุณ

ว่าแล้วก็ลากผมเข้าร้านอาหาร ก็พี่เขาบอกแล้วว่า พี่เขาน่ะ..
ง่ายๆ ไม่เรื่องมาก.... ก็แค่เป็นคนมีเหตุมีผลไปสะทุกเรื่อง.. แค่นั้น

.

.
.
*
เนื่องจากคู่ผมจะเป็นคู่รักช็อคโลกแล้ว ยังเป็นคู่ที่น่าจับตามองมากที่สุด
แซงหน้าคู่ โฮเฮ เลยก็ว่าได้ ^^


ตั้งแต่พี่ฮีชอลกับผมคบกัน พี่เขาทำตัวน่ารักนะ คือ…
พี่เขาดีกับผมทุกอย่างเลย ดีจน คนทั้งมหาลัยสงสัยว่าจริงๆแล้ว
พี่ฮีชอลชอบผมจริงหรือเปล่า
เสียงนินทาเริ่มเยอะ ผมเริ่มคิดมากเหมือนกัน


วันนี้ผมว่าจะถามพี่ฮีชอลให้รู้เรื่องไปเลย


อนยูไฟท์ติ้งงง !!


"เข้ามาในบ้านก่อนไหมพี่"

"อือ"

"พี่ฮีชอล เราคบกันมาก็นานแล้วนะ 2 เดือน หลังจากวันนั้นผมอยากรู้จริงๆ
ว่าพี่รักผมจริงๆ หรือเปล่า หรือแค่เล่นสนุก"

"ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะ"

"ก็... คือ... พี่กับผมอะ ไม่เหมาะกันเลยนะ แบบ... คือ..." ไมมันพูดยากงี้ฟร้ะ -*-

"คืออะไร ก็อะไร แบบอะไร"

"เราสองคนไม่เหมาะสมกันอะ"

"นายเอาอะไรมาวัดว่าเหมาะสมกัน แล้วชั้นก็ไม่เคยล้อเล่นกับความรู้สึกของใคร และไม่เห็นว่ามันจะสนุกด้วย"

"แต่..."

"ถ้า 2 เดือนที่ผ่านมา ชั้นยังทำดีไม่พอหรอ นายไม่รักชั้นบ้างเลยหรอ"

"แล้วพี่รักผมหรอ"

"รักสิ ไม่รักจะไปขอเป็นแฟนทำไม"


O[]O !!!!~



"มะกี้ พี่บอกว่า... พี่ระ.. รักผมหรอ"

"ใช่สิ -*- ไอ้เต้าหู้นี่ ไม่รักใครจะไปชวนมาเป็นแฟนแบบนั้นล่ะ"


นั่นสิ ใครจะไปขอเป็นแฟนด้วยคำพูดแบบนั้น


"..."

"แต่ถ้า นายไม่ได้รักชั้นเลย และไม่คิดจะรักชั้นเลย ชั้นยอมเลิกกับนายก็ได้นะ"

"เอ่อ... ผมยังไม่ได้บอกสะหน่อย ว่าไม่รักพี่"

"นายว่าไรนะ"

"ผมก็รักพี่เหมือนกัน"


ไม่ว่าใครก็ตามจะว่าพี่เป็นคนยังไง จะปากร้าย จะขี้โวยวายมากแค่ไหน
หรือจะอีกสระพัด ขี้ๆ ทั้งหลาย สำหรับผมมันก็ไม่เท่าไรนะ
คนอื่นอาจจะทนไม่ได้ แต่บังเอิญ ผมรับและทนได้ ^^

.



.
.


*

"นายอยู่บ้านคนเดียวหรอ" พี่ฮีชอลที่เดินเข้ามาในบ้านที่เงียบๆ ของผมถามขึ้น

"ใช่ วันนี้ พ่อกะแม่ไปเกาะเชจูกัน" มันเป็นเหตุการณ์ปกติที่พ่อแม่ผมจะเดินทางไปดูงานที่เกาะเชจูกัน

และมันก็เป็นเหตุการณ์ปกติ ที่พี่ฮีชอลแวะมาบ้านผมในตอนเย็นหลังเลิกเรียน

"คืนนี้ นายก็ต้องนอนคนเดียวนะสิ"

"ก็ไม่เห็นจะแปลกเลย ผมก็นอนคนเดียวออกจะบ่อย"

"งั้น คืนนี้ ค้างด้วย อยากกินเต้าหู้อะ"

พี่ฮีชอลเขาหมายถึง อาหารประเภทเต้าหู้ใช่ไหม
พี่เขาไม่ได้หมายถึงผมใช่ปะ... ผมไม่ได้คิดมากใช่ไหม

"ในตู้เย็น รู้สึกจะหมดนะ ถ้าอยากกิน เด้วผมออกไปซื้อให้" ใจดีสู้เสื้อ(ฮีชอล)ไปก่อน

"ไม่ใช่เต้าหู้นั่น หมายถึงเต้าหู้อนยู"


O[]O !!

นั่นไง...
บอกได้หน้าตายมาก ผมยังไม่พร้อม....


แต่...
ตอนนี้ ผมกับพี่ฮีชอลอยู่หน้าห้องนอนของผม



"ผมเมะ"

"ชั้นเมะ นายเคะ"

"ไม่ พี่หน้าสวยกว่า พี่เคะ"

"แต่พี่เป็นพี่ พี่เมะ" คนเป็นพี่ต้องเมะทุกคนจริงดิ?

"ไม่ ผมเมะ"

"นายออกจะน่ารักเมะได้ไง เคะให้พี่นั่นแระ"

"ไม่อะ ผมจะเมะ" พูดแล้วก็ทำอมลมจนแก้มพอง

"ดูสิ เมะที่ไหน มาอมลม"

"แต่พี่เป็นอาร์ทตัวแม่ ต้องเคะสิ"

"ไม่เห็นเกี่ยวกันเลย"

"งั้น ผลัดกันคนละวัน"

"ก็ได้ แต่คืนนี้ นายเคะก่อนละกัน" ว่าแล้วฮีชอลก็จูงมืออนยูเดินเข้าห้อง...



หึหึ... นายคิดหรอ ว่าชั้นจะยอมเคะให้นาย
.

.

*
ที่ห้องใต้บันได บ้านอนยู...

"แกว่าคืนต่อๆ ไป อนยูมันจะเมะหรือเคะวะ" จงฮยอนเริ่มสงสัย (ในสิ่งที่คนอ่านก็สงสัย)

"กุว่าอาจจะได้เมะนะ" คีย์ พูดไปทำท่านึกไป

"ไม่อะ กุว่าเคะแล้วเคะเลย" จงยังคงออกความเห็น

"ถ้าเป็นผม ผมจะไม่ยอมเคะ" แทมินกำลังช่วย(?)เสนอความคิด แต่น่าจะคิดถึงตัวเองมากไปหน่อย



คีย์ กะจงฮยอน หันหน้ามองเห็ดน้อยของวงทันที


แทมินจะเมะ =_=




ตี๊ดๆๆ


จงฮยอน หยิบโทรศัพท์ออกมาดูข้อความ



- เย็นนี้เจอกันร้านเดิมนะ แต่เค้าจะไปช้าหน่อย ต้องส่งรายงาน -



จาก... นางฟ้าอีทึก

*มีจงทึกต่อดีไม๊น๊า~